Sołectwo Pisarzowice

Pisarzowice

 

 Poczta- 58-400 Kamienna Góra

 Liczba mieszkańców- 920

 Rok założenia - przed 1305 r.

 Wysokość nad poziomem morza - ok. 490-550 m n.p.m.


 Długa wieś łańcuchowa położona w dolinie Żywicy u podnóża Rudaw Janowickich w zachodniej cząści gminy, należącą do największych i najstarszych w regionie. Już ok. 1300 r. istniał tu kościół, w 1305 r. wymieniona jako uposażenie biskupów wrocławskich. Jej powstanie wiąże się z osoba Valentina, pisarza księcia Bolesława Rogatki, później własność prywatna. Wieś ucierpiała podczas wojen husyckich i wojny trzydziestoletniej, ale nie zahamowało to jej rozwoju. W XVII w. stała się centrum tkactwa chałupniczego. Właściciele posiadłości zmieniali się bardzo często. Popularność Pisarzowic wzrosła po zbudowaniu w 1778 r. Starego Traktu Kamiennogórskiego, którym podróżowały dyliżanse z Kamiennej Góry do Jeleniej Góry. Miejscowość nawiedziły katastrofalne powodzie w 1802 i 1820 r. Popularna miejscowość letniskowa, szczególnie po 1905 r. po uruchomieniu linii kolejowej z Kamiennej Góry do Kowar. Stacja kolejowa po rozbudowie służyła do załadunku dolomitu z pobliskich kamieniołomów. Po wojnie w 1961 r. oddano do użytku nowy zakład przeróbki dolomitu. W miejscowości zachowało się kilka wartościowych obiektów zabytkowych. Najcenniejszym z nich jest gotycki kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia NMP, wzmiankowany w 1305 r., obecnie późnogotycki z początku XVI w., odnowiony w 1603, restaurowany w 1879 r. Jest to późnogotycka budowla jednonawowa, z wieżą od zachodu, orientowana, z dwuprzęsłowym prezbiterium nakrytym sklepieniem krzyżowo - żebrowym. Wewnątrz zachował się niezwykle cenny późnogotycki rzeźbiony pentaptyk szafiasty z 1525 roku ze sceną Wniebowzięcia NMP w szafie środkowej. W dolnej części wsi znajduje się okazały zespół pałacowo - parkowy, złożony z klasycystycznego pałacu z 1 ćw. XIX w. z kolumnowym pseudoportykiem w fasadzie, założony na rzucie prostokąta z ryzalitami, nakryty czterospadowym dachem mansardowym. Przy pałacu zespół zabudowań gospodarczych oraz oficyna barokowa (nr 70) z XVIII w. W górnej części wsi zachowana zabudowa folwarku o formach neoklasycystycznych (budynki nr 158-161) z ok. 1878 r. Wśród wiejskich budynków mieszkalnych na uwagę zasługują: domy nr 7a, 13, 14, 26, 45, 50, 51, 53, 56, 60, 67, 80, 84, 105, 114, 128, 150 oraz budynek szkoły.

Informacja wytworzona przez dnia 25.02.2016 13:17
Opublikowana przez D. Sowa dnia 25.02.2016 13:17. Odsłon 2645, Wersja 8